W polskim prawodawstwie możemy znaleźć informację, że okres lęgowy ptaków trwa od 1 marca do 15 października w danym roku. Jednak ptaki, takie jak czajka pokazują nam, że ramy te są błędne. Czajki wracają do Polski już w lutym i od tego momentu przystępują do corocznego rytuału lęgowego.

Po zajęciu rewiru przez samca i przywabieniu samicy, para przystępuje do gniazdowania i wysiadywania maksymalnie 4 jaj. Gniazdo stanowi płytki dołek wyściełany trawą, ulokowany wśród niskiej roślinności. Wykluwające się pisklęta są zagniazdownikami, które okrywa puch w maskujących barwach. Dopiero między 35. a 40. dniem młode nabywają umiejętność latania. Czajka poluje na owady i ich larwy, dżdżownice oraz inne drobne bezkręgowce.

Na naszym projekcie zaobserwowaliśmy pierwotnie 17 osobników czajki. Natomiast do lęgów przystąpiły 3 pary. Ptaki te wypracowały wspólną strategię obrony obszarów lęgowych. W przypadku pojawienia się: sroki, kruka, pustułki, czy myszołowa wszczynają alarm i wspólnie przeganiają intruzów.

Skuteczne dokończenie lęgów jest o tyle istotne, że liczebność czajek spada w przeciętnym tempie 40% na 10 lat, co według kryteriów IUCN (Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody) kwalifikuje czajkę do uznania za gatunek narażony na wyginięcie.